viernes, 4 de septiembre de 2009

NATURISMO E NUDISMO




O movemento naturista e por extensión a práctica do nudismo, é unha filosofía baseada na integración do individuo cos medios naturais; sol, auga, natureza, en xeral.

Consideráse que esta relación contribúe a unha mellora do estado persoal de cada un e da colectividade, aportando un xeito de ser e un concepto da vida cuxos parámetros son: a tolerancia, o respecto mutuo e a liberdade.

Esta práctica é para os nudistas unha experiencia inmensamente liberadora que promove o concepto do corpo como un todo, en lugar de separar partes do mesmo como complexos e vergoñentas. En definitiva, denuncia a relatividade da estética convencional ou comercial do éxito e proclama a superioridade da estética da natureza e da pel espida.

Por todo iso, debemos admitir que o naturismo é unha filosofía socialmente construtiva que a Federación Internacional de Naturismo define como: "Un xeito de vivir en harmonía coa natureza, caracterizada pola práctica do espido comunitario, con intención de fomentar a autoestima, o respecto ós demáis e ó medio ambiente".

Como tal filosofía é tolerante deica os demáis e só espera recibir o mesmo a cambio. Os naturistas tenden a aceptar ós outros como son, sen dúbida polo feito de que eles mesmos aceptan o seu corpo como é, en maior medida que o resto da xente.


Contrariamente a certas opinións, os verdadeiros naturistas fomentan unha atmósfera familiar. Os nenos que medran nun entorno nudista presencian de forma absolutamente natural os cambios corporais causados pola adolescencia, o embarazo ou a vellez, mostrando menos ansiedade diante destes procesos naturais que o resto dos nenos que só o observan a través da roupa.

Resulta reconfortante, ver cómo aumenta cada día a aceptación e a práctica deste xeito de vida, observando que a maioría das culturas, especialmente en Europa e no resto dos países chamados desenvolvidos, aceptan con total naturalidade a práctica do espido en praias e outros lugares de recreo. Na maioría dos países, entre eles España, existen xa lugares específicos para a súa práctica e nalgúns (Dinamarca, Suecia e incluso Rumania) é habitual velo xa na maioría das súas praias.

A admisión xeralizada destes argumentos, fai que aumenten considerablemente, tanto as Asociacións Naturistas, como o número dos seus asociados, cuxo crecemento anual é do 20%, o que fai que sexa a actividade recreativa ó aire libre de maior crecemento e que, noutro orde de cousas, as vacacións naturistas sexan xa unha parte moi significativa para a industria turística de moitos países.

O naturismo é un xeito de vida, o nudismo somentes unha forma de estar.



O nudista quítase a roupa, o naturista tena que poner por unha razón ou outra!


Un naturista preséntase encoiro en corpo e mente, o nudista soamente o corpo.



O sexo non se pode considerar como nudismo e moito menos como naturismo, igualmente o nudismo e naturismo non significan sexo!



Un nudista non pode practicar nudismo coa roupa posta, ó contrario un naturista segue sendo un naturista, con roupa posta ou totalmente espido, ¿Por qué?, porque, o espido é soamente unha fase da filosofía naturista, o espido para un naturista non é un fin en sí, senón o primeiro paso a vivir un estilo de vida que poucos chegan a asumir.



Segundo a Federación Internacional de Naturismo (INF), o naturismo é unha forma de vida coa práctica do espido en común a cal enriquece o respecto ó veciño e medio ambiente, na súa máis básica forma o naturismo é a liberdade e a comodidade de non lelvar prendas cando non son totalmente necesarias, tendo sempre respecto a outros e ó medio ambiente.



Todos empezamos como nudista, poucos chegan a convertirse en naturistas, o pudor pérdese moi fácil, o acondicionamento da sociedade, os costumes e vicios aprendidos, son máis difíciles de perder, como a maioría de xente soe ser “naturista” de tempada, case nunca chegan a perder estes costumes malignos do mundo téxtil, eles quedaranse como moito, na calificación de nudista, anque se enganen e crean que son auténticos naturistas. A moitos nudistas que se cren, “naturistas” molestaralle esta nova, pero non nos enganemos, se un é “naturista”



jueves, 3 de septiembre de 2009

VIAXE A SAN SEBASTIÁN PARA A REGATA DA CONCHA


Dende aquí quero animar a todos/as a que vos apuntedes para ir animar ás remeiras da Tripulación RIAS BAIXAS que nela están rapazas do Clube de Remo Cabo de Cruz, do de Chapela e do de Meira, sería unha viaxe a San Sebastián que merece a pena disfrutar da súa comida despois de velas remar.

A regata celebrárase entre os días 12 e 13 de setembro e corre presa, así que xa sabedes poñedevos en contacto coa Oficina de Turismo de Boiro antes do 9 de setembro que alí vos darán maior información.

Debemos ir todos e todas, veciños de Boiro pois estás remeiras de Cabo xa foron dúas veces campionas de España de Trainerillas e merecen o apoio dos seus conveciños, e iste ano participan na liga ACT que é a liga por excelencia do remo de banco fixo, veña que necesitan ánimos por que participan tamén na liga galega, así que paga a pena ir pois como mulleres dan moito que falar no mundo do remo, moito máis do que ninguén pensa e debemos apoialas e animalas no campo de regatas, por que ninguén como estás persoas que levan o nome do pobo por todos os sitios e nos deixan quedar como os mellores nesta categoría.

GREENPEACE

-->

Tipo: ONG
Situación: Ámsterdam, Países Baixos (internacional)
Áreas: Ecoloxismo
Membros: 3 millóns (2005)

Greenpeace (do inglés green: verde, e peace: paz), é unha organización non gobernamental. Foi fundada en 1971 en Vancouver, Canadá.[1] Greenpeace realiza aaccións directas non violentas e de investigación para lograr os seus obxectivos. Está establecida en case todo o mundo, con oficinas nacionais e rexionais en máis de 40 países. A organización mundial obtén os seus ingresos por medio das contribucións individuais duns 3 millóns de seguidores financeiros.
O obxectivo da ONG ecoloxista é protexer e defender o medio ambiente, intervindo en diferentes puntos do planeta nos que se cometen atentados contra a Natureza. Greenpeace leva a cabo campañas para deter o cambio climático, protexer a biodiversidade, para a non utilización de transxénicos, disminuir a contaminación, acabar co uso da enerxía nuclear e o das armas.
Segundo cifras de Greenpeace, o número de socios que tiña en todo o mundo en 2005 era de tres millóns, e en España é de 102.500.[2


Xeneralidades
O movemento ecoloxista naceu en 1971 de xeito espontáneo. Un grupo de activistas nucleares canadenses, algúns cuáqueros e obxectores de conciencia estadounidenses que refuxiaran en Canadá para non participar na guerra de Vietnam, formaron unha pequena organización chamada "Don't make a wave Committee" (Comité "Non provoquedes un maremoto") que protestaba contra as probas nucleares que os Estados Unidos levaban a cabo no arquipélago de Amchitka (Alaska), ó norte de Canadá. O nombre do grupo facía referencia á posibilidade de que, ó ser unha zona sísmicamente inestable, as probas atómicas que alí se realizaban puidesen provocar un maremoto. A proba nuclear no pudo ser impedida pero a acción de denuncia provocou que durante días se producisen manifestacións de decenas de persoas na fronteira entre Canadá e Estados Unidos. Este último país veuse forzado a anunciar que aquela era a última proba nuclear que se realizaba nas illas Aleutianas. Amchitka é desde entón unha reserva ornitolóxica



As campañas de Greenpeace céntranse naqueles problemas que, segundo a organización, ameazan máis gravemente o futuro do planeta. Estas campañas están agrupadas básicamente en catro áreas: ecoloxía marina, atmósfera e enerxía, nuclear e tóxicos.
Greenpeace busca con estas campañas a notoriedade en prensa, e con frecuencia estas actuacións son chamativas e espectaculares, anque tamén polémicas, tanto que foron tildadas a veces de ecoterroristas, e que manipularon os seus informes con obxecto de obter notoriedade e máis cotas.
É de suliñar que Greenpeace veu no seu país de orixe, Canadá, revocado o seu estatus de organización benéfica. Algúns gobernos e multinacionais perseguen á organización, ós seus afiliados e ós seus simpatizantes. Dándoles o nome de greapeaces ("gripis"), derivado de hippies. É de reseñar o caso del Rainbow Warrior, un barco da organización que foi fundido quince minutos antes da media noite polos servizos secretos franceses en 1985: polas explosións asasinaron ó ecoloxista portugués Fernando Pereira que se encontraba a bordo. [3] [4]


En numerosos países, a organización non intenta abrir sedes debido á falta de garantías de seguridade para os seus simpatizantes. As críticas soen partir da gran industria, principal prexudicada polas posturas ecoloxistas. Greenpeace está hoxe presente en 25 países.

Greenpeace finánciase exclusivamente das cotas dos seus socios e das achegas de iniciativas de artistas e intelectuais que colaboraron para obter fondos cos que financiar as accións desta organización.
Para que non quede a máis mínima dúbida sobre a xestión económica da organización, cada oficina nacional sométese voluntariamente a unha audiotoría anual, levada a cabo por unha firma internacional de auditores independente. Estas auditorías están a disposición dos medios de comunicación, do Goberno ou da opinión pública.]
Estrutura
Greenpeace é unha organización ambientalista global. Greenpeace International e o Consello Directivo encóntranse en Amsterdam, existindo 28 oficinas nacionais e rexionais arredor do mundo, con iso lograron estar presentes en 42 países. Estas oficinas nacionais e rexionais son en gran parte autónomas, existe unha certa coordinación para levar a cabo as estratexias globais colectivamente acordadas, son autónomas para realizar cada campaña dentro do contexto local en que operan e en buscar apoio financeiro por medio dos seus propios socios.[5] As oficinas nacionais e rexionais apoian unha rede de grupos locais de voluntarios. Os grupos locais participan principalmente difundindo as campañas na súa rexión. Millóns de simpatizantes que non están organizados en grupos locais, apoian a Greenpeace por medio de donativos mensuais.
Campañas
Acción de Greenpeace contra a multinacional petroleira Esso dona no seu momento do Exxon Valdez, naufragado nas costas de Alaska
Actualmente Greenpeace está realizando campañas nos seguintes ámbitos: cambio climático, tóxicos, océano, bosques, transxénicos e nuclear.

Os últimos bosques primarios do planeta

Escolas amigas dos bosques Escolas Amigas dos Bosques é un programa educativo de Greenpeace que pretende que os centros educativos se convertan en núcleos e redes de participación na defensa dos Bosques Primarios, á vez que se comprometen a aplicar nos seus centros prácticas cotiáns respectuosas cos recursos forestais máis importantes

Medioambiente mariño - Información sobre as ameazas ó noso espazo litoral e sobre as campañas de Greenpeace para protexer a costa e os océanos.

Sostemento mundial das especies obxecto de pesca. Información sobre baleas, sobrepesca, pesca pirata e as ameazas ó medioambiente mariño.

Os produtos da pesca convertéronse nas últimas décadas nun alimento cada vez máis habitual nas mesas dos nosos fogares. O aumento do seu consumo foi en paralelo cos graves problemas de sobreexplotación das zonas de pesca en todo o mundo. O obxectivo da organización é protexer e defender o medio ambiente, para o que utiliza os diferentes barcos que posúe. O máis coñecido deles é quizais o Rainbow Warrior, que intervén en diferentes puntos do planeta onde se cometen atentados contra a Natureza.

As accións e imaxes máis coñecidas e recoñecidas de Greenpeace desde a súa fundación son aquelas nas que se ve ós activistas de Greenpeace interpor a súas lanchas, e os seus corpos, entre os arpóns dos barcos baleeiros e os cetáceos que estes querían capturar. Quizais por iso sexa un paradoxo, que tras 14 anos de moratoria na caza de baleas, en setembro de 2003 o Rainbow Warrior se encontrase de novo en augas de Islandia para impedir e denunciar a pretensión por parte do goberno deste país de continuar coa caza de baleas.


A finais de 2005 dos barcos da flota de Greenpeace: O MV Arctic Sunrise e o MV Esperanza, comezaron a surcar os océanos da Terra durante un ano, denunciando os perigos que nos axexan. A súa primeira acción foi interceptar a flota baleira xaponesa e esixirlle que abandonase inmediatamente o Santuario baleeiro da Antártida, interpóndose novamente entre os cetáceos e os arpóns.


A contaminación tóxica e os seus efectos no medioambiente e a saúde.
Actualmente sufrimos unha crise química que está provocando serios problemas no medio ambiente e na saúde. Os gobernos e a industria non conseguiron evitar a dispersión de milleiros de sustancias químicas perigosas por todo o planeta. Estas sustancias contaminantes atópanse no medio ambiente, nas nosas casas e na nosa roupa.


-->
  • - Moda Sen Tóxicos.


-->

A noite do 2 ó 3 de decembro de 1984, a fábrica de pesticidas de Union Carbide en Bhopal, India, ceibou 40 toneladas de gases letais, 8.000 persoas morreron no acto, outras 12.000 morreron durante os seguintes 20 anos como consecuencia das enfermidades que produceu o escape.


Pacifismo

- Paz e desarme. 20 Aniversario de Greenpeace Hoxe en día o mundo é un lugar moi diferente daquel no que un grupo de activistas se embarcaron no “Phyllis Cormack” para oporse ás probas nucleares. A loita pola defensa do noso entorno e da Paz é hoxe aínda máis acuciante que entón: "Queremos Paz, e que esa Paz sexa Verde. PAZ VERDE." Os compoñentes de Greenpeace fan deste o seu lema.

Protocolo de Kioto
- Información sobre enerxías limpas, dereito a elixir, eficiencia e aforro enerxético. Campañas contra a enerxía nuclear. (Ver Enerxía alternativa, Enerxía verde, Enerxía do futuro).
- Información sobre o cambio climático.

- Información sobre os Organismos Modificados Xenéticamente e os riscos que leva consigo a súa liberación ó medioambiente.


O obxectivo do Protocolo de Kioto é conseguir, de 2008 a 2012, reducir un 5,2% as emisións de gases de efecto invernadoiro globais, sendo o punto de referencia as emisións de 1990. Éste é o único mecanismo internacional para empezar a facer fronte ó cambio climático e minimizar os seus impactos.
Enerxías renovables: O actual modelo enerxético baseado na queima de combustibles fósiles e a enerxía nuclear é insostible, e a única alternativa posible ven dada por un modelo enerxético baseado na eficiencia enerxética e nas enerxías renovables. Para o cal a organización desenvolve varias campañas:
¿Cres que España poderíase abastecer ó 100% con enerxías renovables?
1. Potencial das renovables 2. As renovables por Comunidades 3. Qué pide Greenpeace. Apoio para a revolución enerxética como Embaixador das Renovables.

Ademáis de denunciar os problemas ambientais, Greenpeace comprometeuse a desenvolver campañas a favor das solucións a eses problemas. Greenpeace asume a enerxía solar como unha prioridade central no seu traballo, para promover as enerxías renovables como solución ós problemas do cambio climático e da enerxía nuclear.
Un sistema enerxético baseado en enerxías limpas, libre da ameaza presente e futura da enerxía nuclear. A presión cidadá é un motor fundamental da transformación da nosa sociedade. A contaminación xerada polos desfeitos radioactivos ten unha duración de 25.000 años, multiplicándose esta contaminación a medida que se van acumulando os desfeitos e se van sumando a ela os países en vías de desenvolvemento e outras partes do planeta.
Campañas que realiza Greenpeace en España
- En defensa dos nosos ríos: Plan Hidrolóxico, Itoiz e Delta do Ebro - Ponte en Ruta, renovables 2006 España é o país europeo máis afectado polo cambio climático debido á queima de combustibles fósiles, como o carbón, o petróleo e o gas, e ademáis é o país máis alonxado dos obxectivos marcados no Protocolo de Kioto. Greenpeace realizou unha marcha para apostar polas enerxías renovables, do 11 ó 22 de setembro de 2006, polo norte de España.
Controversias
A organización Greenpeace foi duramente criticada por ter capital invertido na petroleira Shell, pero a ONG respondeu ás acusacións alegando que é un método para ter influencia na empresa petroleira para promover o desenvolvemento de fontes de enerxía alternativas.
Véxase tamén
Referencias [editar]
  1. «The history of Greenpeace» (en inglés). Greenpeace. Consultado o 11-12-2008.
  2. «Actúa Consellos para unha vida sostible (páx. 7)» (2006). Consultado o 2007-09-23.
  3. «Liberdade Dixital: «Mitterrand autorizou persoalmente o atentado de 1985 contra o Rainbow Warrior de Greenpeace»» (maio de 2006). Consultado o 2007-09-23.
  4. Olalla Cernuda (2007). «O Mundo: «O fundimiento do 'Rainbow'»». Consultado o 2007-09-23.
  5. Greenpeace International. «How is Greenpeace structured?».
  6. «Greenpeace plans bigger presence in Africa». UN Economic Commission for Africa.
Enlaces externos
Wikimedia Commons alberga contido multimedia sobre Greenpeace.CommonsWikinoticias

jueves, 2 de julio de 2009

ESPACIO VIRTUAL SOBRE EL 25 ANIVERSARIO DEL CENTRO BOIRENSE Se buscan bloggers para mantener vivo el espíritu del IES Barraña

Se buscan bloggers para mantener vivo el espíritu del IES Barraña

REPORTAJE DE L. ROMERO

El blog del IES Praia Barraña fue creado con motivo del 25 aniversario del centro pero son muchos los que claman que se le de continuidad pues se ha convertido en un nuevo espacio donde los boirenses pueden expresarse y compartir sus “cosas”.



Internet es para muchos una forma de encontrar nuevos amigos y para otros de recuperarlos como ha pasado con el blog del IES Praia Barraña que fue creado para reunir un poquito de los 25 años de historia de este centro en el inmenso mundo de la red de redes. Y es curioso que, a pesar de su amplitud, allí se ha creado un grupo de antiguos y actuales alumnos, profesores, etc. que han compartido anécdotas, gustos, opiniones, gracias, etc. a los que ahora habría que poner fin porque su razón de ser llega a su fin, sin embargo, son muchas las voces que claman por su continuidad por lo menos hasta el 30 aniversario, que está a la vuelta de la esquina. Sus creadores prometen continuar si la colaboración es abundante.

La verdad es que últimamente han sido muchos los centros educativos de la comarca que han cumplido todo una vida, como el CEIP Santa María do Castro de Cabo de Cruz o el Brea Segade de Taragoña, sin embargo, el instituto ha sido el único que ha buscado la creación de un espacio propio. Pero además de los mensajes cariñosos y recuerdos de aquellos que pasaron por el centro y de los momentos que en él se sucedieron, el blog se ha convertido en una confluencia de ideas, creaciones literarias y de entretenimiento apto para propios y ajenos.

Así se recuperan leyendas tan curiosas como las de “A Coca” o el “Urco”, un animal fantástico, similar a un perro negro pero de extraordinarias proporciones, con cuernos y cuya presencia era de mal agüero. Entrada esta que causó mayor furor cuando un usuario juró haberlo visto allá por 1974 “bebendo babuxa do mar en Barraña” y retando a que lo creyera quien quisiera. De ahí salieron otros comentarios que, juntándolos conformaron una pequeña parte la tradición popular boirense, recordando los vecinos como sus abuelos les contaban historias de este ser fantástico y recuperando del baúl de los recuerdos lugares tan fantásticos como el antiguo cine, como conocido como el de Don Gonzalo. También se habla de otros personajes que ha marcado a muchos vecinos de Boiro durante sus años de estudiantes como “o finado de Máximo, boa persoa onde as houbera, que nos deixaba as chaves do ximnasio e alí montabamos partidos de fútbol dous contra dous, acabamos chorreando, ducha e para a cafetería”.

Otras historias como las de Mary Hermo hacen que la página del IES Praia Barraña merezca la pena. Se trata de una de las colaboradoras más fieles que padece una enfermedad que la mantiene postrada en la cama y quien asegura que el cariño de la gente le anima a seguir luchando. Sus amigos bloggers y de toda la vida decidieron regalarle un pequeño pc portátil para que pudiera seguir dando rienda suelta a su imaginación. Por su parte, ella les regala sus mejores poemas, los cuales está reuniendo en un libro que espera pronto vea la luz.

En resumidas cuentas que el blog, con más de 15.000 visitas, incluso ha superado su objetivo convirtiéndose en un espacio abierto donde se ha ido confeccionando una parte de la historia de la localidad a través del teclear de sus vecinos.

DIARIO DE AROUSA DO 2 DE XULLO DE 2009.