miércoles, 20 de mayo de 2009

AS LETRAS, XERMEN DA PALABRA, por Ramón Laíño



Letras xunghuidas aos seus sons e ás súas formas.


Letras suaves, letras rotundas, letras de amor, de pas, e de dor Con sabor, letras ansiosas de cada sentir, letras propias e alleas.


Enrevesadas, rectas, curvas, ghrandes e pequenas. Anchas, estreitas, sans e enfermas.


De cores diferentes como o arco da vella, así no çeo. Frías e quentes, apaghadas ou refulxentes.


Aprendiçes constantes de toda época e momento. Como transmisoras da fermosura e fealdade das xentes.


Semente nuclear e creadora de verbas que alimentan a alma e o mundo. Narradoras de ideas compartidas ou, discordantes.


Xogho de palabras que compran e venden, que buscan e encontran. Que se pronunçian e se perden, enredantes e baleiras, con significado e profundas.


Verbas do pensamento, verbas do aire, articuladas, entendibles, incomprensibles. Verbas do medo e da aleghría, verbas fuxidías.


Veículo do propio coraçón. Da casa, da familia, dos amighos, dos estranos, das entidades e das instituçións.


Relatoras de mundos por descubrir. Mundos reinventados, misteriosos, ocultos, imaxinados, lembrados.


Signos dos alimentos que culinariamente combinados nos sustentan. Dos sentidos que perçiben o exterior, do movemento dos nosos corpos.


Letras das vidas da xente, do mundo animal, doutros seres. Letras de libros sesudos, açuis, rosas, amarelas, vermellas, verdes esperança, ...


Verbas de báter e de odio que causan pena. Verbas bonitas e de amor que dan vida. Verbas do vivir de cada día.


Palabras con fillos reproduçidas e unidas en tamaño aumentadas. Que nun instante se fragmentan e, desmenbran en novas vidas.


Durmidas, sentadas, ou de pé esperando activas, formas antighuas, contemporáneas e futuras a través do aire comunicadas para quedarse no éter suspendidas.


Pioneiras aventuradas en orbes, conçeptos e formas desconoçidas que exploran a súa apariençia, sustançia e medida, dándolle sentido ao seu continente e contido.


Antighos sons articulados, sons de hoxe, e dos que por cheghar están, expresados na materia, no orghasmo e no espírito. Terrenais, místicos e çelestiais, viaxando no tempo.


Bens usados, queimados, despraçados, esquençidos. Recuperados das súas propias çinsas. Bens inventados e creados, de novo naçemento.

5 comentarios:

Mary Hermo dijo...

Pareceme marabilloso este poema, fala moito de ti e de como te expresas coas palabras ás que lle das vida, un poema puro sen artificios rimbombantes.

Segue amosandonos o que levas dentro, que de seguro que é moito máis do que amosas e de seguro que no teu corazón hai moitos sentimentos escondidos, dalles luz.

siboney dijo...

Hoxe está o ceo entre azul e branco, da a impresión que vai facer calor. Xa levan un cacho rebulindo os coches e os autobuses dos nenos que van a escola, e veñen de volta de dar o seu paseo matutino os cans seguidos da cara de sono dos seus donos. Ay¡ si estes limparan o que os seus mellores amigos deixan detras mellor nos iria a todos.
Xa è hora de poñer en marcha a casa,eu xa estou lavada e almorzada, todo en moito silencio como me gusta a min, agora chega o momento de despertar ó resto da casa e a esperar a mañá a estas horas para volver a ter estes minutos de tranquilidade .

Anónimo dijo...

Só quedaron por nomear as letras do piso e do coche.

Mary Hermo dijo...

Esta vida está chea de problemas e dificultades ante as cales nos atopamos día a día, ás veces podense resolver sen poñer moito de nós, pero tan só hai algo que é inevitable i é a morte por que contra iso non podemos facer nada.
Recomendovos que disfrutedes dos pequenos detalles todo o que poidades e máis aínda de todas as persoas que vos queren e ás que queredes pois o día menos pensado vanse e non as volvemos ter ó noso lado. Nunca vos esquezades de dicir: "QUEROTE" "APRECIOTE" e facedeo todos os días.

Con cariño e saúdos para tod@s.

SANTIAJO PEMÁN(O DA TELE) dijo...

Levo sejindo o blog unha temporada e desde que apareseu nel Siboney paréseme que me vai a joder o nejosio. Polo que se ve levántase sempre moi sedo e sempre encabesa os seus comentarios dándonos a predicsión metereolóxica de ese día: "Que si sopla Sur e o tempo vai cambiar, que si o sielo está asul e branco e vai faser calor...Eu pediríalle á xente que me sija escoitando e vendo a mín na TVJ, que son máis fiable.
Mmm... por serto, para mañán ondas de forsa tres a catro con forte marexada a maruxía con ventos de Nor Nordés, e mar de Alborán.